Uwaga - strona od lat nieczynna
Końca OFFom Nie Widać w oczach Wiktora
„Końca OFF’om Nie Widać” to kolejny cykl pokazów kina niezależnego w Tarnobrzegu, którego otwarcie i pokaz nastąpił dziś (18 lutego 2009) o godzinie 19:00 w pubie Końca Nie Widać. Pomysłodawcą tego wydarzenia oraz organizatorem jest Tarnobrzeskie Stowarzyszenie Kulturalne (TASK), które przygotowało pięć projekcji o łącznym czasie około półtorej godziny, a poprowadził je Michał Bartyzel.
Na początek mogliśmy oglądnąć „Q” w reżyserii Joanny Wilczewskiej, czyli historię nieudolnego mafiosy tonącego w długach, przedstawiona w krzywym zwierciadle. Pracownica Urzędu Skarbowego rzuca klątwę na gangstera Szajbę, przez która nie może on używać brzydkich słów, ponieważ przy każdym przekleństwie zaczyna się jąkać. Aby temu zaradzić postanawia na urzędniczkę nasłać swojego goryla Kafara, jednak efekt jest odwrotny od oczekiwanego i nie obywa się bez ingerencji zleceniodawcy. Według mnie film jest warty poświęcenia czasu. Można w nim znaleźć elementy komedii oraz thrilleru z dramatycznym zakończeniem. Podsumowując: przyciąga uwagę widza, głównie zabawnymi akcjami i tekstami.
Zaraz po „Q” mogliśmy zobaczyć dzieło Kuby Pączka pt. „Pralka”. Film doskonale pokazuje przewrotność losów polskiej rodziny po 1989 roku. Maturzysta Stefan Czarniecki stara się pogodzić życie w rodzinie z perypetiami w szkole, gdzie największe trudności sprawiają mu lekcje religii, której uczy jego matka, będąca również wicedyrektorką szkoły. „Pralka” jest wspaniale zrobionym dramatem, z dobrą grą aktorów i według mnie może śmiało konkurować z poważniejszymi produkcjami polskiej kinematografii.
"Radio-akcja" Tomasza Jurkiewicza to film dokumentalny przedstawiający problemy niepełnosprawnych ludzi dążących do spełnienia swoich marzeń o zostaniu dziennikarzami radiowymi. Niebanalny temat i sposób kręcenia potrafi zwrócić uwagę widza, jednak nieciekawa fabuła sprawia, że dzieło zaczyna nudzić w połowie jego trwania.
Czwarty z kolei został wyświetlony „Kawałek Nieba” reżyserowany przez Kubę Czekaja. Film przedstawia życie codzienne hospicjum i pracującej w nim pielęgniarki, która stara się opiekować kilkorgiem śmiertelnie chorych ludzi. Wśród nich jest: małe dziecko, mężczyzna, który nad swoim łóżkiem chciał, aby namalowano mu błękit nieba oraz kobieta wspominająca najpiękniejsza lata swojego życia. Jednak chorzy powoli odchodzą z tego świata, a jednemu z nich pracownica hospicjum pomaga podając uśmiercający zastrzyk. Jest to kolejna projekcja warta oglądnięcia mimo tego, iż oglądając ten film możemy odczuć pewien niedosyt, tak jakby niektóre sceny zostały z niego usunięte, a zostawiono te najbardziej istotne.
Na zakończenie pokazu odtworzono kolejny dokument pt. „Toples” nakręcony przez Rafała Paśko. Film ten w groteskowy sposób pokazuje kulturę disco-polo oraz relację z jej koncertu, który odbył się 14 maja 2006 roku w Przemyślu z okazji Święta Mleka! Uważam, że dokument warto oglądnąć i wziąć pod uwagę uniwersalizm dzieła, gdyż śmiałe zachowania niektórych ludzi można porównać do schematów prezentowane przez inne subkultury.
Podsumowując: nie żałuję uczestnictwa w tym wydarzeniu, gdyż niemal każdy prezentowany w nim film jest warto obejrzeć. Niestety słaba reklama pokazu sprawiła, że nie było zbyt dużo widzów, zaledwie garstka osób zamykająca się w pierwszej dwudziestce. Mam nadzieje, iż na następną taką projekcję przyjdzie więcej ludzi, gdyż naprawdę warto jest poświęcić te półtorej godziny, aby za darmo zaczerpnąć rąbka kultury w postaci niezależnej polskiej kinematografii.
Wiktor Kozak
19.02.2009. 07:18
Ten tekst nie był jeszcze komentowany.
Skomentuj
* = pola wymagane